souperWillem1|home  

 

Schotel Fricasé van Hoender, Kalfsborst en Haanekammen in rand of Schotel Aspique met Gateau van Haasen met truffelsaus.

De hofmaarschalk van Willem 1 noteerde zijn keuzes zorgvuldig.

Hij was verantwoordelijk voor de samenstelling en de organisatie van de diners en soupers. Een aantal originele menu's zijn te zien bij • Het souper.

Daar vindt u ook de plannen voor het souper ter gelegenheid van 200 jaar Koninkrijk.

Hoe zat het ook alweer met Willem 1,

Lodewijk Napoleon en Hortense?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

KOP EN SCHOTEL MET AFBEELDING VAN

WILLEM 1 | ADRIANUS JOHANNES BIK

BEELD: COLLECTIE RIJKSMUSEUM

 

 

 

 

WILLEM FREDERIK VAN ORANJE NASSAU

[1772-1843]

 

Willem I is onze eerste Oranje koning. Dat het ooit over zou komen, was lange tijd nogal onwaarschijnlijk. Toen in 1795 de fransen het land binnenvielen en de Bataafse republiek werd gesticht, vluchtte hij met zijn vader stadhouder Willem V naar Engeland. Na diens dood had Willem zijn aanspraken op Nederlandse provincies opgegeven en bij Napoleon ingeruild voor een ondergeschikte positie als vorst van Fulda (nabij Frankfurt). Die positie raakte hij kwijt toen hij met z'n pruisische familie overliep naar het anti-franse kamp. Willem was dan ook een man zonder land toen Napoleon in oktober 1813 bij Leipzig werd verslagen en de fransen zich ook uit Nederland terugtrokken. Maar het voorlopig bewind dat in de november- dagen van 1813 werd gevormd, verzocht Willem toch om als ' soeverein vorst' te gaan optreden. Dat was een gelegenheidstitel want koning werd Willem pas in 1815. Mede door handig en doordacht diplomatiek opereren van Willem's kant, hadden de grootmachten besloten een nederlands-belgisch-luxemburgse staat te vestigen aan de franse noordgrens. Willem was een autocratisch staatshoofd, dat was toen heel gewoon. Hij regelde de staatszaken zelf, was een harde werker vol aandacht voor de dossiers maar kon geen kritiek velen, was achterdochtig en een slechte luisteraar. Alleen van zijn moeder, de stramme prinses Wilhelmina wilde hij nog wel raad aannemen. De verhouding met zijn oudste zoon was ronduit slecht. Z'n favoriet was zijn jongste dochter Marianne. Naarmate z'n koningschap voortduurde, joeg hij menigeen tegen

zich in het harnas: van Van Hogendorp die hem in het zadel had geholpen tot aan ongeveer het hele belgische rijksdeel. Koppig bleef hij z'n denkbeelden en projecten najagen, niet lettend op de financiële ramp die daarvan het gevolg was en het verlies aan aanzien bij de grootmachten, die hem zijn verenigd koninkrijk hadden gegund. Toen die hem lieten vallen, trok hij zich verbitterd terug. Op 7 oktober 1840 tekende hij op paleis Het Loo de proclamatie van afstand en vestigde zich in Berlijn met aan zijn zijde Henriette d'Oultremont. Zijn volle nicht Wilhelmina met wie hij sinds 1791 een tamelijk gelukkig huwelijk had, was drie jaar eerder overleden. Zijn relatie met de katholieke, belgische en niet-koninklijke Henriette leidde tot flink wat opschudding maar eigenzinnig als hij was, hertrouwde Willem in 1841.

BEELD: COLLECTIE RIJKSMUSEUM

U bent hier > souperWillem1|Home
Willem 1

 

 

willem frederik van oranje nassau
frederica louisa wilhelmina van pruisen getrouwd met willem1

 

 

 

 

 

 

 

BEELD: COLLECTIE RIJKSMUSEUM

 

WILLEM FREDERIK VAN ORANJE NASSAU

FREDERICA LOUISA WILHELMINA VAN PRUISEN

prinses marianne zus van willem 1
gebroeders van hogendorp

PRINSES MARIANNE

 home <
naar links<

 

kop en schotel met portret willem 1
> home
U bent hier > souperWillem1|Home
Lodewijk Napoleon
> naar boven

Hortence de Beauharnais [1783 | 1837]

 

Koningin van Holland [1806 | 1810]

 

Hortense de Beauharnais was de stiefdochter van Napoleon I. In 1798  was Napoleon in het huwelijk getreden met de flamboyante weduwe Joséphine de Beauharnais. Napoleon was gesteld op Hortense maar dwong haar uit dynastieke overwegingen toch tot een huwelijk met zijn broer Louis. Het zou een rampzalige verbintenis worden. Niettemin kregen ze drie zonen hoewel er altijd geruchten waren over het werkelijke vaderschap. Haar jongste zoon zou zichzelf in 1852 nog uitroepen tot keizer Napoleon III. Toen Louis in 1806 door zijn broer tot koning van Holland werd verheven, werd Hortense onze eerste koningin. Met die koninklijke waardigheid en alles wat dat aan luxe en vertier opleverde, was ze zeer ingenomen. Ook nadat het koninkrijk Holland in 1810 weer werd opgedoekt en Napoleon gescheiden was van Joséphine, bleef Hortense zich La Reine noemen. Toen ze daadwerkelijk Reine de Hollande was, verbleef ze overigens zelden in het land. Aanvankelijk alleen bij bepaalde plechtigheden als het echt moest. Later en zeker na de dood van haar oudste zoontje op vijfjarige leeftijd, drong Louis daar niet eens meer op aan. Ze woonde lange tijd met haar moeder in Mainz, bezocht kuuroorden en verbleef in het Tuilerien-paleis, het chateau Malmaison of in haar woning aan de Rue Cerrutti. Hortense was getalenteerd: ze kon goed tekenen en speelde pianoforte. Voor het paleis op de Dam werd een mooie Erard-vleugel aangeschaft. Ze componeerde een serie romances die in hoog aanzien stonden. Schubert schreef nog een serie variaties op een melodie van Hortense en de melodie van haar 'Partant pour la Syrie' was in het tweede keizerrijk het franse volkslied. In 1810 werd ze zowaar nog twee weken regentes nadat Louis afstand had gedaan ten gunste van zijn zoon en naar Duitsland vertrok. Daarmee was de scheiding definitief. Hortense ging een buitenechtelijke relatie aan met Charles de Flahaut, een oude vriend van Louis uit het franse leger. In 1811 werd uit die relatie nog een zoon geboren die later als Duc de Morny een vertrouweling werd van zijn halfbroer, keizer Napoleon III. Na de val van Napoleon I in 1815 ging La reine Hortense in ballingschap in Zwitserland. Ze leefde intensief mee met haar zonen en bewoonde als duchesse de Saint Leu de villa Arenenberg aan het meer van Konstanz. Daar stierf ze in 1837.

 

lodewijk napoleon broer van napoleon bonaparte
hortense de beauharnais getrouwd met lodewijk napoleon

LODEWIJK NAPOLEON

HORTENSE DE BEAUHARNAIS

Lodewijk Napoleon [1778 | 1846]

 

Koning van Holland [1806 | 1810]

 

Lodewijk Napoleon werd in 1778 geboren als Luigi Buonaparte. Hij was negen jaar jonger dan zijn broer Napoleon Bonaparte. Deze maakte hem in 1806 koning van Holland, zoals hij ieder van z'n broers en zwagers een of andere nieuwe vazalstaat van Frankrijk toebedeelde. Op die manier dacht de keizer ook de rijke zeven provincies nog steviger voor de franse belangen te kunnen inzetten. Broer Louis had vanwege z'n gezondheid niet veel trek in een verhuizing naar het noorden. Maar aan de andere kant zag hij er een mogelijkheid in om zich “geleidelijk te kunnen verheffen uit mijn lichamelijke en morele verslagenheid” zoals hij in z'n memoires schreef. Veel te willen had hij overigens niet want wat zijn broer wenste, gebeurde. Op 18 juni 1806 deed hij z'n intrede in Den Haag, met koningin Hortense aan zijn zijde. Zijn koningschap zou amper vier jaar duren. In die tijd stortte de ernstige maar ook impulsieve Louis zich met verve op zijn taak. De napoleontische wetgeving werd ingevoerd alsmede een nationaal belastingstelsel. Het Rijksarchief, Rijksmuseum en de Koninklijke Bibliotheek werden gesticht. Louis deed moeite om nederlands te leren en maakte zich geliefd door zijn houding bij de buskruitontploffing in Leiden (1807) en de overstromingsramp in 1809. Tegelijkertijd kende hij zich extravagante sommen toe en verzamelde paleizen. Hij resideerde eerst in Den Haag, wilde toen naar Utrecht en nam tenslotte het stadhuis van Amsterdam maar in gebruik. Desondanks vertoefde hij vaak buiten z'n koninkrijk. Een koninkrijk dat hij wel steeds meer als het zijne zag en probeerde af te schermen van de eisen van zijn keizerlijke broer. In diens ogen werd het koninkrijk Holland een te zwakke schakel in de strijd tegen de engelsen. Toen franse troepen het land binnentrokken was het met z'n gezag gedaan en deed Louis afstand van de troon ten gunste van zijn zoon. Maar dat was een kansloze zet, Napoleon lijfde het land volledig in. De voormalige koning vestigde zich als graaf de Saint Leu eerst in Duitsland, later in Italië. Zijn hollandse inkomen en vergaard kapitaal waren voldoende voor een zorgeloos bestaan. Hij schreef gedichten en romans, trouwde na de dood van Hortense nog met een zestienjarige en overleed in 1846. Holland vergat hij niet. In 1840 bezocht hij Den Haag nog een keer en werd zelfs nog toegejuicht.

NAPOLEON

PALEIS OP DE DAM